Welkom!
Our souls as one though thoughts of our own
We decided to touch and heal eachother
Art of hearts we can now bow
To love we both desire

Nubi v.s. Angel

Lopend tussen de bomen..
Ik zucht en kijk om me heen..
Nog zoveel appels te plukken en zo weinig zin..
Ik raap al mijn energie bijeen en warm mezelf nog even op in de namiddagse zon…
Kwart voor 4 pfff.. nog drie kwartier te gaan..
Naja, het moest nog maar even, het was immers mijn laatste werkdag en ik kon het er net zo goed nog even me best voor doen.
Golden Delicious in overvloed, steed het zelfde ritueel: zoek, pluk, wegleggen, zoek pluk, wegleggen…
En dat deed ik de hele dag door..
Ik zonk telkens weg in gedachten, verstand op nul, blik op oneindig..
Jij, waar ik me zo thuis voel, doemde telkens op in mijn gedachten.
Ik mijmerde, ik fantaseerde..
Zag mezelf in je armen liggen en voelde m’n lichaam zich vullen met warmte,
Jouw warmte..
De genegenheid en warmte die ik voelde zodra onze lichamen elkaar raakten, zodra ik tegen je aan kroop, lekker op een matras op de grond.
Eens eerder heb ik me zo veilig gevoelt bij iemand, één keer eerder maar.
Ik dwaalde verder af in gedachte, zag de nacht voor me met haar prachtige pasgeboren sterren..
Ik stond daar met jouw aan mijn zijde, arm in arm, genietend van die heerlijke nacht op de hei,
Nooit zo’n prachtige nacht gezien, nooit zo intens genoten van een heldere maan,
Zo helder dat het schaduwen wierp op ons..
Op dat moment realiseerde dat je van het kijken naar de maan echt een dichter werd en terwijl we terug naar de auto liepen na meer dan een uur op de hei te hebben gezeten, had ik in mijn hoofd al een compleet gedicht klaar..

I found My Place…

We danced in the moonlight,
And watched the stars.
You took care of me last night,
But now you’re untouchable,
You’re out of sight…

We lay down in embrace
And fell asleep together.
You woke me up, I saw your face.
You caressed my skin,
I found my place…

Autumn leaves fell down again,
They filled the room with red.
I asked you: “do you think I can?”
Leave tonight and go alone.
Knowing I’ll see you soon…
But when…?

As we lay down in embrace,
We danced in the moonlight,
And fell asleep together…
You caressed my skin,
Touched my Soul..
I found my place…

“Hey, blijf je daar dromen? Die appels plukken zichzelf niet!”
Ruw verstoord uit mijn fantasie realiseerde ik me dat ik zeker 5, 6 minuten had staan niksen..
Ik mompelde wat excuusjes jegens mijn mede plukkers en ging haastig door met plukken..
Nogsteeds met jouw in mijn hoofd wandelend, glimlachte je naar me..
Ik streek de haren uit mijn gezicht en terwijl ik dat deed bemerkte ik dat ik had staan huilen,
Dikke tranen hadden zich gevormd in mijn ogen en waren gestaag naar beneden gerold..
Ik richtte me naar de hemel, keek naar de prachtige zon, tenminste van wat er van over was.
Het drong ineens tot me door dat het begonnen was met spetteren, de dikke wolken vormden zich tot een barricade tussen mij en de zon.
En alhoewel de wolken bijna zwart afstaken tegen de licht helder blauwe hemel, kon ik de zon nog door de wolken zien…
“I cried about you, and the sky cried too”
Hoe toepasselijk..
Ik staarde even in de zon, maar die was heel fel, ondanks dat de wolken ervoor zaten..
Toen ik me ging concentreren zag ik de zon, de vorm ervan, duidelijker worden tot er niets andersin mijn gezichtsveld lag dan een golvende bal..
“Mensen, het zit erop voor vandaag!”
Het was mijn bazin, ze riep ons, we mochten gaan..
Ik kreeg een knuffel van haar en een hand: “Dank je wel Ang..”
Ik knikte nog steeds met een brok in mijn keel en mompelde ook: “Bedankt”
Ik liep naar de auto en zwaaide naar mijn, inmiddels, ex-collega’s.
Keek nog een keer naar die prachtige hemel en glimlachte en in gedachte zei ik: “Bedankt hemel, bedankt aarde, bedankt regen, bedankt wolken, en bedankt lieve zon..
Bedankt…

Angel©®

Lieve Angel,

Het is overgave dat je tart, want er is angst dat in de weg zit. Maar overgave is het grootste event wat je zal meemaken. Het gaat oordelen uit de weg en veroordelingen. Je ziet het leven, de ervaring, en zet het in licht. Kruip uit dat schelpje van je. Waarom die strijd?

Ik las het vandaag, en vond het wel even toepasselijk.

Wijze uitspraken van Nubi die me aan het (jawel) denken zette..

It’s a hardknock life opperde ze , en ik met mij dwarse kop moet er natuurlijk sarcastisch over doen of met mijn beknopte humor een opmerking overheen plaatsen..

“Ja dat zal allemaal best Nubi, maar I knock back even harder..”

“nee joh, gewoon lekker over je heen laten spoelen”
dus ik ga er over nadenken, ongeveer 5 seconden was genoeg om met mijn briljante antwoord te komen en Nubi het zwijgen op te leggen..

“Ja en dan lekker verzuipen omdat je niet kan zwemmen in de chaos, voorbij drijvende brokstukken uit je eigen en andermans leven, nee dank je de koekoek…”

En toch heeft Nubi wel ergens gelijk maar aan de andere kant vind ik dat ik veto recht heb om zo’n uitspraak te doen..
Heerlijk zo’n strijd tussen ratio en emoties..
Het leven tja,.. wat valt daar nou van te zeggen?
Vele wijze uitspraken zijn al gedaan erover, door socrates, aristoteles en nog eentje met es op het eind..
naja weet ik veel wie allemaal, en allemaal prediken ze wat anders.
Hoe kun je dan in vredesnaam de juiste manier van leven vinden als iedereen zegt wat je moet doen en niet moet doen als het allemaal zo tegendraads als de pest is?

Geconcludeerd uit ervaringen en gebeurtenissen kun je een ander best advies geven maar spreek jezelf niet tegen..
“ach joh, dat loopt wel los, maak je je er niet te druk om..” in combinatie met: “lieverd, denk nou eens goed na… denk je dat dat goed komt zo?”
Ja hoezo lekker tegenstrijdig..
The art of contradiction noem ik dat.. en ik dacht dat alleen vrouwen die bezaten maar gebleken uit recentelijk eigengerijt onderzoek blijkt dat mannen er net zo hard wat van kunnen..

Mannen en vrouwen zijn sowiezo van twee verschillende werelden, en mannen maar gillen dat vrouwen hulp behoevend zijn, afhankelijk enz enz.. nou ffmijn gedachte hierover als we alles dan even theologisch verantwoord terugleiden naar de bron..

Dat Eva door God een hulp voor Adam wordt genoemd, maakt duidelijk wie van die twee het meest hulpbehoevend is
I rest my case…

Had je commentaar, wil je een leuke discussie hierover opzetten, schroom niet, ik haal graag anderen onderuit namelijk…

Kus
Angel©®

Clouds above go sailing by…
I found my meaning in this life.
clear white is flying in my eye,
Underneath the blue, blue sky
the waves come rolling in with a tide..

I’ve been away to long,
And everyday I missed you more.
You look like you did before only prettier
Everyday I love you more..

All the people rushing by,by,by..
Looking for meaning in this life..
So you stop and blinded by lies,
There underneath the blue, blue sky
the way they sell ‘em seems to smile
I don’t know why

Cause I’ve been away to long,
And everyday I missed you more
You look like u did before only prettier,
Everyday I love you more

I love you more…
Evereyday I love you more and more…

Cause I’ve been away to long,
And everyday I missed you more,
You look like you did before only prettier,
And everyday I missed you more and more and more..

I’ve been away to long,
And everyday I missed you more,
Oh, you look like you did before only prettier.
Everyday I love you more..
I love you more,
Everyday, I love you more….

Liefje, This one is for you…

Kus
Angel©®

Ik had beloofd om een verslag van de modeshow uit te brengen maar ja,
het kwam er telkens niet van dus dan maar even deze twee kleine stukjes film..

Mijn dope dance moves… Mijn superstoere Bommetje
Verder geen zin om wat te melden erover behalve dat het super gezellig was en dat er op www.slamfm.nl nog een filmpje staat van de bikini contest en een paar foto’s..
Have fun..

Kus

Wie heeft ze niet.. : OUDERS
Wie wordt ze nou nooit eens zat… tja… ouders…
Ik heb zojuist een heerlijk weekend gehad bij Roy,
Echt ik was voor mijn gevoel in heaven, totdat je weer thuiskomt en met je beide benen op de grond smakt, je enkels breekt en kruipend naar boven moet..
een trap in je rug krijgt omdat je de laatste trein hebt gemist en iemand van het ouderlijke gezag je wil komen ophalen onder het mom van: “anders maken we ons zorgen”
En dan zie ik zo’n verzuurde kippereetsmoel voor me die me moeder trekt als het haar niet naar het zin gaat..
Damn ik ben een grown up girl, ik ben niet bang meer in het donker hoor mam!

Ouders.. nergens goed voor,..
Nou ja, als me moeder er niet was had ik zelf moeten koken, strijken, wassen, boodschappen doen, werken (vies woord), rekeningen betalen en de financiën in zicht houden..
Ach, eigenlijk zijn ze soms wel nuttig..
Het is alleen jammer dat de generatie kloof die, zoals bij ons in huis, overheerst.
Ik schrijf gedichten, me moeder snapt ze niet..
Ik luister muziek, mijn moeder noemt het ongeïnspireerde bagger,
Ik lees een boek, mijn moeder noemt het geestevertroebeling,
en dat terwijl het boek wat ik momenteel lees uit haar eigen boekenkast komt nota bene..
Ik ben verliefd, mijn moeder noemt het kalverliefde die wel weer over gaat..

Ach ja, je kan merken dat ze oud wordt, ze ziet de realiteit niet zoals ik die zie..
Iedereen mag toch wel z’n eigen waarheid hebben maar dan nog,
mijn waarheid is de mijne en die van haar de hare dus laten we het daar alsjeblieft bij houden?…

Mensen laten elkaar te weinig in hun waarde tegenwoordig geloof ik,
overal rellen om wie hoe is..
Het begint al op de basisschool: “jij draagt geen nike’s! “
“Dat kunnen mijn ouders niet betalen…” en je schaamt je diep want je weet dat je vanaf dat moment tot aan dat je naar het voortgezet onderwijs de lul bent,
bij alle pesterijtjes zal het daarop uitdraaien..
Hun hebben dan een stevige stok om mee te slaan, en thuis gekomen vertel je het elke keer weer maar wat er dan gezegd wordt is: “Ach joh, daar moet je je niet zoveel van aantrekken!”of “Gewoon negeren”
Gewoon?… Gewoon!… gewóón?!…
Daar is niks gewoons aan, je vereenzaamt en zal na vele jaren in behandeling van een psychiater terecht komen omdat je jezelf al die tijd,
omdat je ouders het zeiden,
in een sociaal isolement geplaatst uit angst voor veroordeling of voor het niet geaccepteerd worden van hoe je bent.

Dat weet je gewoon…

naja… de maatschappij is gewoon verrot..
Mensen leer naar het innerlijk te kijken en niet alleen naar de verpakking..
Zelfde als het geloof..:
Het geloof is een stok om op te leunen, niet om mee te slaan..
Maar ook dat word nogal meer dan eens verkeerd geïnterpreteerd..
Het is toch zonde…
Of ben ik nou een van de weinige die er zo over denkt?…

Angel©®

*Angeltje haalt diep adem*
Er is er een jarig,
Hoera, Hoera!
Dat kun je wel zien dat is… NUBI!!!!

Lieve Tjik van harte gefeliciteerd met je verjaardag,
Dat je maar een grote meid mag worden en dat je nog lang in ons midden zult zijn!

Fijne dag Tjikkie..

Love ya..

Kuskus
Angel©®

“Dus jij denkt het te kunnen doen? Werkelijk…? Laat dan zien wat je kan?”

En zo word je dagelijks tot het uiterste gedreven om het beste van jezelf te laten zien. Je kan het ook, alleen toen je het deed keken er geen tal van andere mensen. Ja dat moment blijft je bij. Dat je faalt. Falen, wat een achterlijk woord zeg. Waarom faal je.. door al die eisen. Ik faal als ik iets niet haal, maar is dat wel zo? Ik begin immers ergens aan, maak het alleen niet altijd af. Ik faal als ik ergens NIET aan begin, vanwege angst. Dan faal ik. Jezelf de kans niet gunnen omdat je ergens van iets of iemand het gevoel hebt gekregen dat je het ook niet kan. Je bent jezelf gaan vergelijken met anderen. Anderen die veel eerder zijn begonnen of gewoon het makkelijker oppikken. Nee zelfs dan faal ik ook niet.
Ik ben mens, kan ik het helpen. Jezelf straffen voor je makken, waarom nou toch. Ik ben er inmiddels mee opgehouden ik zag het nut er niet meer van in….